Feb 17, 2018

பாஜக ஆடும் ‘நெல் - உமி’ விளையாட்டு!

 

உதய் பாடகலிங்கம்

எல்லாத் தேர்வுகளிலும் வெற்றிபெறும் மாணவனுக்கு, ஆண்டு இறுதியை நினைத்து எந்தக் கவலையும் இருக்காது. ஒவ்வொரு மாநிலமாக ஆட்சியை வசப்படுத்திவரும் பாஜகவும் இத்தகைய மனநிலையில்தான் இருக்க வேண்டும். ஆனால், பாஜகவோடு கூட்டணி சேர்ந்த கட்சிகள் இதே மகிழ்ச்சியை உணர்கின்றனவா? இந்தக் கேள்விக்கு, மிக வேகமாக ‘இல்லை’ என்று பதில் சொல்லிவிடலாம். மகாராஷ்டிராவிலும் ஆந்திராவிலும் பாஜக கூட்டணிக்கு நேர்ந்திருக்கும் பின்னடைவே இதற்கு உதாரணம்.
கடந்த 2014 நாடாளுமன்றத் தேர்தலுடன் இணைந்து, தெலங்கானா மற்றும் ஆந்திரா மாநில சட்டமன்றத் தேர்தல் நடந்தது. அப்போது, சந்திரபாபு நாயுடுவின் தெலுங்கு தேசத்தோடு இணைந்து போட்டியிட்டு ஆந்திராவில் பாஜக பெரும்வெற்றி பெற்றது. அடுத்த இடத்தைப் பிடித்தது ஜகன்மோகன் ரெட்டியின் ஒய்எஸ்ஆர் காங்கிரஸ். இந்தத் தேர்தலுக்கு முன்னதாகவே பாஜகவைத் தேடிப்பிடித்து கூட்டணி அமைத்தவர் சந்திரபாபு. தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணியின் ஒருங்கிணைப்பாளராகவும் இருக்குமளவுக்கு அவர் பாஜகவுடன் நெருக்கம் காட்டினார். அதனாலேயே, தெலங்கானா முதலமைச்சர் சந்திரசேகர ராவ் பாஜகவுக்குப் பகிரங்க ஆதரவைத் தெரிவிக்க இயலாமல் தவித்தார். ஆனால், இப்போது நிலைமை தலைகீழாக உள்ளது.
தெலுங்கு தேசம், சிவசேனா கட்சிகளின் நிலை
பாஜக கூட்டணியில் தெலுங்கு தேசம் தொடர வேண்டுமா, வேண்டாமா என்று தற்போது சந்திரபாபு நாயுடு கேள்வி எழுப்பிவருகிறார். கடந்த ஓராண்டாக, தெலுங்கு தேசம் ஆட்சியை பாஜகவினர் தொடர்ச்சியாக விமர்சனம் செய்துவருவதே இதற்குக் காரணம். கூடவே, மாநிலங்களவையில் முத்தலாக் மசோதா தாக்கல் செய்யப்பட்டபோது, எதிர்கட்சிகளை தெலுங்கு தேசம் ஆதரித்ததும் சேர்ந்துகொண்டது. எப்போது கூட்டணி உடையும் என்ற நிலையே ஆந்திராவில் இரண்டு வாரங்களுக்கும் மேலாக நிலவுகிறது.

மகாராஷ்டிராவில் சிவசேனாவின் நிலைமை இன்னும் மோசம். அம்மாநில சட்டமன்றத் தேர்தலுக்கு முன்னரே, பாஜகவுக்கும் சிவசேனாவுக்கும் இடையே முட்டல் ஏற்பட்டது. அதிக இடங்களில் நாங்கள் போட்டியிடுவோம் என பாஜக தேசியத் தலைவர் அமித் ஷா சொல்ல, சிவசேனா தலைவரான உத்தவ் தாக்கரே அதற்கு ஒப்புக்கொள்ளவில்லை. தேர்தல் முடிவுகளில் பாஜக முன்னிலை பெற, வேறு வழியில்லாமல் கூட்டணி சேர வேண்டிய நிர்ப்பந்தத்துக்கு ஆளானது சிவசேனா. இந்தக் களேபரம் நிகழ்ந்து முடிவதற்குள், சிவசேனா கட்சியைச் சேர்ந்த சுரேஷ் பிரபுவைத் தன் பக்கம் இழுத்துக்கொண்டது பாஜக.
அதன்பின் கடந்த நான்காண்டுகளாகவே, அங்கு நடைபெற்றுவரும் கூட்டணி ஆட்சி ‘நித்திய கண்டம் பூரண ஆயுசு’ ரகம்தான். கடந்த ஆண்டு நடந்த உள்ளாட்சித் தேர்தலின்போது, இரு கட்சிகளும் தனித்தே போட்டியிட்டன. கொள்கைபூர்வமாக, பாஜகவுக்கும் சிவசேனாவுக்கும் பெரிய அளவில் வித்தியாசமில்லை. ஆனாலும், அடுத்த நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் பாஜகவுடன் கண்டிப்பாகக் கூட்டணி கிடையாது என்று இப்போதே அறிவித்துவிட்டார் உத்தவ்.
இந்த இரண்டு மாநிலங்களில் மட்டும் கூட்டணியில் முறிவு என்றால் பரவாயில்லை. ஆனால், மற்ற மாநிலங்களிலும் இதே அணுகுமுறையைத்தான் பின்பற்றுகிறது பாஜக. வரப்போகும் நாகாலாந்து சட்டமன்றத் தேர்தலில் தேசியவாத ஜனநாயக மக்கள் கட்சியுடன் கூட்டணி சேர்ந்திருக்கிறது பாஜக.
இந்தத் தேர்தல் அறிவிக்கப்படும் வரை, நாகா மக்கள் முன்னணியுடன் பாஜக கூட்டு சேர்ந்திருந்ததைக் கவனிக்க வேண்டும். நாகாலாந்து தேர்தலில் போட்டியிட வேண்டாம் என்று அந்தக் கட்சி உட்பட 11 கட்சிகள் முடிவெடுத்தன. நாகாலாந்து மாநில பாஜகவும் முதலில் அதற்கு ஒப்புக்கொண்டது; இப்போது கட்சி மேலிடத்தின் அறிவுரைக்கேற்ப, கூட்டணியை மாற்றிக்கொண்டு போட்டியில் இறங்கியுள்ளது.
தமிழகம் என்னும் உதாரணம்
பாஜக தனது கூட்டணிக் கட்சிகளை எப்படிக் கையாள்கிறது என்றறியத் தமிழகத்திலுள்ள நிலவரமே போதுமானது. 2014 நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் தேசிய முற்போக்கு திராவிடக் கழகம், மறுமலர்ச்சி திராவிட முன்னேற்றக் கழகம், பாட்டாளி மக்கள் கட்சி, கொங்குநாடு மக்கள் தேசிய கட்சி, இந்திய ஜனநாயகக் கட்சி, புதிய நீதிக் கட்சி ஆகியன தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணியில் அங்கம் வகித்தன.
பாஜகவின் கொள்கைபூர்வமான முடிவுகளுக்கு, இந்தக் கட்சிகள் தற்போது அதிக அளவில் எதிர்ப்பு தெரிவித்துவரும் நிலையில், பாஜக கூட்டணியில் எந்தெந்தக் கட்சிகள் நீடிக்கின்றன என்ற சந்தேகமே மேலெழுகிறது. உள்ளாட்சித் தேர்தலோ, நாடாளுமன்றத் தேர்தலோ உடனடியாக வந்தாலொழிய இதனைக் கண்டுபிடிக்க வேறு வழியில்லை. தேசிய ஜனநாயக கூட்டணியில் 48 கட்சிகள் அங்கம் வகிப்பதாகச் சொல்கிறது வீக்கிபீடியா. மேலே சொன்ன ஐந்து கட்சிகளும் அவற்றில் அடக்கம். ஆனால், இதில் ஒரு கட்சியும் பாஜகவின் கொள்கைகளையோ, திட்டங்களையோ ஆதரிக்கவில்லை. இப்படியே, ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் நிலைமை இருந்தால் என்னாவது?

கர்நாடகா, கேரளா, தெலங்கானா, மத்தியப் பிரதேசம், உத்தரப் பிரதேசம், ராஜஸ்தான், குஜராத், ஹரியானா, இமாச்சலப் பிரதேசம் முதலான மாநிலங்களில் பாஜகவுக்குக் கூட்டணிக் கட்சிகளின் தயவு வேண்டாமென்ற சூழலே நிலவுகிறது. ஆந்திராவில் சந்திரபாபு நாயுடு கூட்டணியை விட்டு வெளியேறும்பட்சத்தில், ஜெகன்மோகன் ரெட்டியுடன் கூட்டணி வைக்க பாஜக தயங்காது என்று கூறப்படுகிறது. அது போலவே, தெலங்கானாவிலும் அமித் ஷாவுடன் கைகோக்கத் தயாராக இருக்கிறார் சந்திரசேகர ராவ்.
மேற்கு வங்கத்தில் கம்யூனிஸ்ட்களைத் துடைத்தெறியும் எண்ணத்திலுள்ள மம்தா பானர்ஜி, பாஜகவுடன் அணி சேருவதைவிடத் தனது தாய்க் கழகமான காங்கிரஸுடன் கூட்டணி சேரவே விரும்புவார். ஆனால், மேற்கண்ட மூன்று கட்சிகளையும் தவிர்க்கவே இப்போதுவரை அவர் முயற்சித்துவருகிறார்.
ஒடிசா மாநிலச் செய்திகள் தேசிய அளவில் முக்கியத்துவம் பெற்றுவிடாத வகையில், அங்கு நவீன் பட்நாயக் தலைமையிலான பிஜு ஜனதா தளம் கட்சியின் ஆட்சி நடந்துவருகிறது. ஜெயலலிதா, மம்தா போலவே, சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நவீனும் பாஜகவுடனான கூட்டணி உறவை முறித்துக்கொண்டவர் என்பது கூடுதல் தகவல்.
பீகாரைப் பொறுத்தவரை, முன்னாள் முதலமைச்சர் ஜிதன்ராம் மஞ்சியின் இந்துஸ்தான் அவாமி மோர்ச்சா, உபேந்திர குஸ்வாஹாவின் ராஷ்டிரிய லோக் சமதா கட்சிகளுடனான பாஜக உறவில் எப்போதோ ஓட்டை விழுந்தாகிவிட்டது. சத்தம் காட்டாமல் இருக்கும் ராம்விலாஸ் பாஸ்வான்கூட, தேர்தல் அறிவிப்புக்குப் பிறகு தனது குரலை உயர்த்தலாம். நிதிஷ் குமார் தலைமையிலான ஐக்கிய ஜனதா தளத்துக்கும் பாஜகவுக்கும் மோதல் வராது என்று உறுதியளிக்க, இரு கட்சிகளுமே முன்வராது. ஏனென்றால், கடந்த தேர்தலில் மோடி பிரதமர் வேட்பாளராக அறிவிக்கப்பட்டதாலேயே, தே.ஜ.கூட்டணியை விட்டு விலகியவர் நிதிஷ். இப்போது, அவர் அதே பாஜகவின் ஆசியுடன் ஆட்சி நடத்திவருகிறார்.
காஷ்மீரில் மக்கள் ஜனநாயகக் கூட்டணியோடு சேர்ந்து ஆட்சியமைத்துள்ளது பாஜக. மேகாலயா, நாகாலாந்து, திரிபுராவில் ஆட்சியைக் கைப்பற்றும் நோக்கில் இந்த மாதம் தேர்தலை எதிர்கொள்ளவிருக்கிறது. என்.ஆர்.காங்கிரஸ் – பாஜக கூட்டணி, புதுச்சேரியில் விரைவில் மாற்றம் ஏற்படுமென்று கூறிவருகிறது. சத்தீஸ்கர், ஜார்க்கண்ட், உத்தரகாண்ட் மாநிலங்களிலும் பாஜக கூட்டணி உறுதியற்ற தன்மையுடன் இயங்கிவருகிறது.
இப்படியொரு நிலையில், பெரிய மாநிலக் கட்சிகளுடன் உறவைத் துண்டித்துக்கொள்ள பாஜக ஏன் விரும்புகிறது? கடந்த நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் மோடி என்ற ஒற்றைச் சொல்லினால் வெற்றி பெற்றதுபோல, இந்த முறையும் அதையே பின்பற்றலாம் என்ற அதீத நம்பிக்கை இதன் பின்னிருக்கக் கூடும். ஆனால், அதிசயங்கள் அடிக்கடி நடவாது என்பதை பாஜகவினர் நினைவில்கொள்ள வேண்டும். அதீத தன்னம்பிக்கைதான் 2004இல் ‘இந்தியா ஒளிர்கிறது’ கோஷமாக வெளிப்பட்டது. ஆனால் அந்தக் கோஷம் பாஜகவைக் கரைசேர்க்கவில்லை. அதன் முன்னேற்றத்துக்கு அணை போட்டுவிட்டது.
மாநிலக் கட்சிகளை பாஜக பயன்படுத்தும் முறை
சமீப காலமாக, மாநிலக் கட்சிகளின் பலத்தைத் தனக்குச் சாதகமாக்கிக் கொள்ளும் போக்கைக் கடைப்பிடித்துவருகிறது பாஜக. அந்தந்த மாநிலத்துக்குத் தேவையான அத்தனை வித்தைகளையும் தன்னில் வளர்த்துக்கொண்ட பிறகு, அந்த மாநிலத்தில் ஓரளவேனும் காலூன்றிக்கொண்ட பிறகு, மெதுவாக அந்தக் கட்சிகளை விட்டு விலகிக்கொள்கிறது. இது மிகைப்படுத்தப்பட்ட குற்றச்சாட்டாகத் தோன்றலாம். ஆனால், சந்திரபாபு நாயுடுவும் உத்தவ் தாக்கரேவும் இதைத்தான் சொல்லிவருகின்றனர்.

1999ஆம் ஆண்டு தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி ஆட்சி கவிழக் காரணமாக இருந்தார் ஜெயலலிதா. அவரின் முடிவு, பாஜகவை இப்படிப்பட்ட கூட்டணிக் கணக்குகளுக்குள் தள்ளியிருக்கலாம். வெற்றி பெறும் கூட்டணிக் கட்சிகள் மத்திய அரசில் பதவி வகிக்கும் நேரத்தில், மாநிலத்தில் ஓர் அடி விலகிச் செயல்படுவதும்கூட, இதற்குக் காரணமாக இருக்கலாம்.
காரணம் எதுவாக இருந்தாலும், கூட்டணி பலமில்லாமல் வரும் நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் பெருவெற்றியைப் பாஜக பெற முடியாது என்பதே உண்மை. குஜராத் சட்டமன்றத் தேர்தல் அதைக் கோடிட்டுக் காட்டியுள்ளது. சென்ற நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் பல மாநிலங்களில் வலுவான கூட்டணி இல்லாமல் பாஜக வெற்றி பெற இயலாது என்று அரசியல் பண்டிதர்கள் போட்ட கணக்கு பலிக்கவில்லை என்பது உண்மைதான். மோடி மந்திரமும் வளர்ச்சி நாயகன் பிம்பத்துக்கு ஆதரவாக அடித்த அலையும் அதற்குக் காரணமாக அமைந்திருந்தன. பத்தாண்டுக் கால காங்கிரஸ் ஆட்சியின் மீதான அதிருப்தியும் அதற்கு வலு சேர்த்தது. பாஜக வரலாறு காணாத வெற்றி பெற்றது. ஆனால், அதிசயங்கள் அரிதாகவே நிகழும் என்பதை மறந்துவிடக் கூடாது. வரும் தேர்தலில் அலை வீசுவதற்கான வாய்ப்பு எதுவும் இல்லை.
புதிய தலைமையின் கீழ் தேர்தல் களம் காணும் காங்கிரஸ் கட்சி, கேரளா, மேற்கு வங்கம், திரிபுரா தவிர்த்து, இந்தியாவின் பிற மாநிலங்களில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளுடன் கூட்டு சேர முடியும். தேசியவாத காங்கிரஸுடனோ, திரிணாமுல் காங்கிரஸுடனோ, ஐக்கிய ஜனதா தளத்துடனோ கூட்டணி சேர முடியும். சிவசேனா, தெலுங்கு தேசம் உட்பட எந்தக் கட்சியுடனும் கூட்டணி அமைக்கும் சாத்தியம் காங்கிரஸுக்கு உண்டு. சத்தியமாக, பாஜகவுக்கு அது கிடையாது.
ஆனாலும், எதிரியின் பலத்தைப் பெறும் வாலியைப் போல, நண்பனின் அத்தனை பலங்களையும் தனதாக்கும் சாதுர்யத்தைப் பின்பற்றுகிறது பாஜக. கூட்டணிக் கட்சியின் பலத்தைத் தெரிந்துகொண்டு, கூட்டுறவைக் குலைப்பதிலேயே குறியாக இருக்கிறது.
நாளை, இதே போன்ற முடிவுகள் பீகாரிலும் காஷ்மீரிலும் கூட ஏற்படலாம். அதைச் சாத்தியப்படுத்த, சில தலைவர்களின் உரசல் பேச்சுகள் போதும். அதுவே, கூட்டணிக் கட்சிகள் மீது போதுமான அளவுக்குக் கறையைப் பூசிவிடும். ஒரே தேசம்; ஒரே கட்சி என்று கேட்பதற்கு, மிக நன்றாக இருக்கும். ஆனால் அதன் கீழ் ஜனநாயகம் என்றுமே தழைத்தோங்க முடியாது. எந்தவிதக் கட்டுப்பாடும் இல்லாமல், அறுதிப் பெரும்பான்மையோடு, இந்த தேசம் முழுக்க தன் ஆட்சியை விரவ நினைக்கிறது பாஜக.
‘நீ நெல் கொண்டுவா; நான் உமி கொண்டுவருகிறேன்; நாம் ஊதி ஊதித் தின்னலாம்’ என்பதை, இன்றைய காலத்தில் சிறுபிள்ளைகளே ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. ஆனால், மாநிலக் கட்சிகள் அதனை ஏற்றுக்கொள்ளும் என பாஜக நம்புகிறதா? சிவசேனாவும் தெலுங்கு தேசமும் பெறப்போகும் வெற்றிகளும் தோல்விகளுமே, இதற்கான சரியான பதிலைத் தரும்.

நன்றி :  www.minnambalam.com

 

Feb 12, 2018

மூன்று தற்கொலையாளர்களும் ஒரு தன்னம்பிக்கைக் கதையும்..





தற்கொலை செய்யும் எண்ணம் மனதில் ஆழிப்பேரலையாக உருவெடுக்கும்போது, தன்னம்பிக்கை சிறுதுகளாகிப் போகும்; அந்தக் கணத்தைக் கடந்துவருவதை எந்த வார்த்தைகளாலும் ஈடுகட்ட முடியாது. இதனை மிக அழுத்தமாகச் சொல்லும் படம், 2016ல் மலையாளத்தில் வெளியான ‘கட்டப்பனையில ரித்விக்ரோஷன்’ திரைப்படம். நான் சீரியசாக சொன்னதை, படத்தில் சிரிக்கச் சிரிக்கக் காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறார்கள்.
இயல்பற்றுக் கிடைக்கும் வாழ்க்கை ஒன்றாகத் திரண்டு, உச்சம் நோக்கிச் சென்றால் எப்படியிருக்கும்? இப்படியொரு கனவைத் தன்னுள் கொள்ளாதவர்களை விரல்விட்டு எண்ணிவிடலாம். சாமான்ய வாழ்க்கையைச் சலிப்புடன் நிகழ்த்திக்கொண்டு, அசாதாரணமான கனவுகளைச் சுமப்பதே பலரது வழக்கம். அப்படியொரு மனிதனாகத்தான், இந்த கதையின் நாயகன் கிருஷ்ணன் வருகிறான். 

கதைப்படி தற்கொலைக்கு முயலும் மூன்று நபர்களில், கிருஷ்ணனே பிரதானமானவன். ஆனால், படத்தின் திரைக்கதை ஜியோ என்ற நபரிலிருந்து தொடங்குகிறது. தனது காதலிக்குத் திருமணம் நடப்பதை அறிந்து பதைபதைப்புடன் அவன் வருகிறான். எந்த வசதியுமல்லாத ஜியோவை திருமணம் செய்வதால் என்ன பயன் என்று கேட்கிறாள் அவனது காதலி. அதனால் மனமுடையும் ஜியோ, வழியில் தென்படும் தற்கொலைப்பாறையின் மீதேறுகிறான். கீழே குதிக்க நினைக்கும்போது, தரையில் இருக்கும் காகிதக்கற்றைகள் அவன் கண்ணில்படுகிறது. அது, தற்கொலை செய்வதற்கு முன்னர் ஒரு மனிதன் எழுதிய கடிதம். இந்த இடத்தில் இருந்து, கிருஷ்ணனின் அறிமுகம் துவங்குகிறது.
இந்த திரைக்கதை உத்தி தான், கட்டப்பனையில ரித்விக்ரோஷன் படத்திற்கு மேலும் அழகூட்டுகிறது. கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் வெளியான மலையாளத் திரைப்படங்களில் திலேஷ் போத்தனின் ‘மகேஷிண்டே பிரதிகாரம்’ திரைக்கதை மிகவும் பிடித்திருந்தது. தமிழில் சமீபத்தில் வெளியான நிமிர் திரைப்படம் இதன் மறுஆக்கம் தான். ஆனால், அதைவிட திரைக்கதையில் காட்சிகளை அடுத்தடுத்து கோர்ப்பதில் ஒருபடி முன்னால் நிற்கிறது கட்டப்பனையில் ரித்விக்ரோஷன். 

நீண்டநாள் கழித்து எழுதவேண்டுமென்று ஆசை உந்தியவுடன், ’மகேஷிண்ட பிரதிகாரம்’ படத்தின் திரைக்கதையைத்தான் ஒன்லைனராக எழுதிப்பார்த்தேன். அதனைத் திரும்ப வாசிக்கும்போது, எத்தனை கடினமான திரைக்கதையாக்கம் என்று புரிந்தது. அதுவே, கட்டப்பனையில ரித்விக்ரோஷனைப் பார்த்தபோது அமிழ்ந்துபோனது. 
வழக்கமான மசாலா சினிமாவையே அற்புதமான அனுபவமாக மாற்றும் ரசவாதம் இந்தப்படத்தில் நிகழ்த்தப்பட்டிருக்கிறது. இத்தனைக்கும், இந்தப்படத்தில் மகேஷ் கதாபாத்திரத்தை ஒரு காட்சியில் ரெபரன்ஸ் செய்கிறார்கள். அந்த அளவுக்கு எள்ளல் தன்மை நிறைந்த வசன நகைச்சுவை படத்தில் உண்டு. சூழலே நகைச்சுவையாக மாறும் காட்சிகளும் உண்டு. அவலமே அங்கதமாக மாறும் அற்புதமும் உண்டு. 


நடிகனாக வேண்டுமென்ற கனவைப் பறிகொடுத்த தந்தைக்கு மகனாகப் பிறந்த ஒருவன், தற்செயலாக அதே கனவைத் தனக்கானதாக மாற்றுகிறான். கருத்த கிருஷ்ணன் என்று தந்தையும் அழைப்பதை நினைத்து தாழ்வுமனப்பான்மை கொள்ளும் ஒருவன், சினிமா நடிகன் என்ற அந்தஸ்தினால் அதனைச் சரிசெய்துவிட முடியுமென்று நம்புகிறான். அவனைப் பகடி செய்யும், சிக்கலில் மாட்டிவிடும் நண்பனொருவன் எப்போதும் உடனிருக்கிறான். அவனை ஒருதலையாகக் காதலிக்கும் பெண்ணொருத்தி பக்கத்து வீட்டில் இருக்கிறாள். அவனது வாழ்க்கையே முக்கியம் என்று நினைக்கும் தந்தை வீட்டில் இருக்கிறார்.
இத்தனையும் இருந்தும் சினிமா நாயகனாக வேண்டுமென்ற ஆசையும், அழகான பெண் காதலியாக வரவேண்டுமென்ற ஏக்கமும் கிருஷ்ணனை அலைக்கழிக்கிறது. அந்த இரண்டுமே அவனது வாழ்வில் நிகழும் சாத்தியம் உண்டாகிறது. அதன்பின் என்ன நடந்தது என்பது மீதிக்கதை.
இதனைப் படித்ததும், நமது மனதில் ஒரு திரைக்கதை கண்டிப்பாக உருவாகும். ஆனால், அது அத்தனையுமே கட்டப்பனையில் ரித்விக்ரோஷன் படத்தில் பொய்த்துப் போகிறது. இத்தனைக்கும் வழக்கமான கமர்ஷியல் படங்களில் வரும் பாத்திரங்கள், காட்சியமைப்புகள், திரைக்கதை போக்குகளே இதிலும் நிரம்பியிருக்கின்றன. ஆனால், திரைக்கதையில் அந்த காட்சிகள் அங்குமிங்கும் கோர்க்கப்பட்டிருக்கின்றன. 

நமது பாஸ்போர்ட் புகைப்படத்தை துண்டுதுண்டாக வெட்டி கொலாஜ் படைத்து, அதனை நாமே பார்த்து அழகாக இருக்கிறது என்று வியந்தால் எப்படியிருக்கும்? இப்படத்தைப் பார்க்கையில் அதுதான் நடக்கிறது.
இந்த திரைக்கதையில் தற்கொலைக்கு முயற்சிக்கும் மூன்றாவது நபராக கிரிதர் என்ற பாத்திரம் வருகிறது. இவரைத் திரையில் காட்டும்போது, இந்த திரைக்கதையில் இவரைக் காட்டுவது ஏன் என்ற கேள்வி இயல்பாக எழுகிறது. அதற்கேற்றாற்போல, அந்த பாத்திரத்துக்கான முக்கியத்துவம் படம் நெடுகிலும் கொடுக்கப்படுவதில்லை. இறுதியில், அதற்கான பதில் கிடைக்கிறது. 
ஒரு மலையுச்சியில் தற்கொலை செய்ய அடுத்தடுத்து வரும் மூன்று மனிதர்களின் வாழ்க்கையில் என்ன மாற்றம் நிகழ்ந்தது என்பதே படத்தின் முடிவு. மற்ற இரு பாத்திரங்களின் மனநிலையும், அவர்களது வாழ்க்கைமுறையும் இரண்டொரு காட்சிகளில் திரைக்கதையில் காட்டப்படுகிறது. 
இந்த படத்திற்கு மிகப்பெரிய பலம் இசை. பாடல்களுக்கான இசையை, இயக்குனர் நாதிர்ஷாவே நிரப்பியிருக்கிறார். பாவனா வழக்கில் நடிகர் திலீப்புடன் இணைந்து கைதானவர்களில் இவரும் ஒருவர் என்பது, இந்த இடத்தில் குறிப்பிடத் தேவையற்ற தகவல். படத்தைத் தயாரித்திருப்பவர் அதே திலீப். பின்னணி இசையில் பிரமாதப்படுத்தியிருப்பவர் பிஜிபால். மற்ற தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களூம் தங்களது பங்களிப்பைச் சரியாக நல்கியிருக்கிறார்கள். 
நாயகனாக வரும் விஷ்ணு உன்னிமுகுந்தனும் அவரது நண்பராக வரும் தர்மஜன் போல்கட்டியும், இயல்பான கேரள மைந்தர்களை நம் கண்ணில் காட்டுகிறார்கள். சித்திக், சலீம்குமார், பிரதீப் கோட்டயம், கலாபவன் சாஜன் என்று தமிழ்சினிமா ஆர்வலர்கள் அறிந்த சில நடிகர்களும் படத்தில் உண்டு. 

பிரேம்நசீரும் சத்யனும் கோலோச்சிய காலத்தில், மலையாள சினிமாவில் பெருமாற்றத்தை ஏற்படுத்தியவர் நடிகர் ஜெயன். தமிழில், மகேந்திரன் இயக்கத்தில் பூட்டாத பூட்டுக்கள் படத்தில் நடித்தவர். இவருக்கென்று, தனித்த ரசிகர் கூட்டம் கேரளாவில் இப்போதும் உண்டு. பெல்பாட்டம் பேண்ட்களும் பிகினிகளும் சன்கிளாஸ்களும் நிறைந்த 80களின் கமர்ஷியல் சினிமா ட்ரெண்டை, மலையாளத்தில் பிரபலப்படுத்தியவர் ஜெயன். சோழவரத்தில் நடந்த ஒரு படப்பிடிப்பின்போது ஹெலிகாப்டரில் இருந்து கீழே விழுந்து மரணமடைந்தவர். இவரது ரசிகராக வருகிறார் நடிகர் சித்திக். 
அந்த காட்சிகளின் முக்கியத்துவம் அறிய, கண்டிப்பாக நாம் கேரள சேட்டன், சேச்சியாகத்தான் பிறந்திருக்க வேண்டும். தனக்கு அழகான மகனைப் பெற்றுத்தர வேண்டுமென்பதற்காகவே, ஜெயன் கெட்டப்பில் சித்திக் பெண் பார்க்கச் செல்லும் காட்சி அதற்கொரு உதாரணம். பெண்ணின் பெயர் சீமா என்று தெரிந்ததும், அவர் காட்டும் முகபாவனை ஒன்று போதும். சீமாவும் ஜெயனும் பல படங்களில் ஒன்றாக நடித்த நட்சத்திர ஜோடிகள் என்பது இதன் பின்னிருக்கும் தகவல். இப்படிப் படம் நெடுக, சின்னச்சின்ன விஷயங்கள் நிறைந்திருக்கின்றன. 
நம்மை நேசிக்கும் நபர்களை விட, நம் மனதை ஆக்கிரமிக்கும் கவலைகள் பெரிதா என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது இப்படம். படத்தின் முடிவில் நாயகன் பெரிய நட்சத்திரமாக மாறவில்லை; வழக்கம்போல, தான் காதலித்த அழகான பெண்ணை விட்டுவிட்டு, தன்னை நேசிக்கும் பக்கத்துவீட்டுப் பெண்ணைத் திருமணம் செய்துகொள்கிறான். படத்தில் எந்தப் புதுமையுமில்லை; ஆனால், கண்டிப்பாக உங்களை ரசிக்க வைக்கும் இந்த கட்டப்பனையில ரித்விக் ரோஷன். 
ஒரு படத்தில் கிருஷ்ணன் ஏற்று நடித்த வேடமே, அடுத்தடுத்த படங்களிலும் அவனுக்குக் கிடைப்பது போன்று இதன் திரைக்கதையில் காட்டப்பட்டிருக்கும். எந்த மொழி சினிமாவானாலும், சினிமாவில் இதுபோன்ற க்ளிஷேக்கள் சர்வ சாதாரணம். ஆனால், அந்த க்ளிஷேக்களை வைத்துக்கொண்டே ஒரு கிளாசிக்கைப் படைக்க முடியுமா? முடியும் என்பதற்கு சிறந்த உதாரணம் ‘கட்டப்பனையில் ரித்விக்ரோஷன்’. 
இந்தப்படத்தில் சிரிக்க, அழ, குதூகலிக்க, பெருமைகொள்ள, நெகிழ்ச்சியடைய எத்தனையோ அம்சங்கள் இருக்கின்றன. 

சாமான்யர்களுக்கு எப்போதுமே சரித்திர நாயகர்களாக வேண்டுமென்ற ஆசை இருக்கும். சிலர் அதற்கான முயற்சியை மேற்கொள்வார்கள்; வெகு சிலர் அந்தப் பயணத்தைத் தொடர்வார்கள்; அவர்களில் ஒரு சிலருக்கே வெற்றி கிடைக்கும். அப்படியென்றால், மற்றவர்கள் எல்லாம் எந்த கனவுகளும் இல்லாமல் வாழ வேண்டுமென்று அர்த்தமா? இல்லை, இதற்கான பதிலை இந்தப் படம் தருகிறது. 
அதனால் தானோ என்னவோ, இந்தப்படத்தைத் தமிழில் தயாரிக்கும் உரிமையைப் பெற்றிருக்கிறார் நடிகர் தனுஷ். கலக்கப்போவது யாரு நிகழ்ச்சியில் புகழ்பெற்ற தீனா, இதில் நாயகனாக நடிக்கிறார் என்று செய்திகள் வெளியாகியிருக்கின்றன. கண்டிப்பாக, அவர் இந்தப் படத்தில் ஹிட்டடிப்பார். ஆனால், இவரது நண்பராக வரும் பாத்திரத்தை யார் ஏற்கப்போகிறார்கள் என்பதே எனது எதிர்பார்ப்பு. இதுதவிர, படத்தில் வரும் மற்ற பாத்திரங்களுக்கும் தகுந்த நபர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பது நிச்சயம் குதிரைக்கொம்புதான். தனுஷ், கண்டிப்பாக சாத்தியப்படுத்துவார். 
உண்மையைச் சொன்னால், தமிழ் சினிமாவின் ரியல் ‘கட்டப்பனையில ரித்விக்ரோஷன்’ அவர்தான். கண்டிப்பாக, இது வஞ்சப்புகழ்ச்சி அல்ல; ஒருவேளை அவர் இதைப் படித்தால் புன்னகைக்கக்கூடும்!

Mar 10, 2014

ரெண்டாவது இன்னிங்ஸ் - 5


ரன்பீர்கபூர்



இவனை மாதிரி ஒரு ஆள் கிடைச்சா போதும், சினிமா ஹீரோக்களைப் பார்த்து, கன்னிப்பெண்கள் சொல்லும் இந்த டயலாக்கை, உலகம் சினிமா தோன்றிய காலம் தொட்டு கேட்டு வருகிறது. திரையில் பளிச்செனத் தோன்றும் மனம் கவர்ந்த அழகனாக, தான் நடித்த கதாபாத்திரத்தின் மூலம் ரசிகைகளின் உள்ளம் கவர் கள்வனாக, படம் முடிந்தபின்னும் நமது ரகசிய சினேகிதனாக இருக்கும் தகுதியை அடைபவர்கள் மிகச்சிலரே. இன்றைய தேதியில், இந்திய சினிமாவில் அப்படிப்பட்ட தகுதிக்கு உரியவராக, தன்னை வளர்த்துக் கொண்ட நட்சத்திரங்களில் முதன்மையானவர் ரன்பீர்கபூர். ரசிகைகளின் கொஞ்சல்மொழியில் சுருக்கமாகச் சொல்வதனால், ஆர்கே.

ஆர்கே என்ற பெயர், இந்தி சினிமாவில் வெகு பிரபலம். அந்தப் பெயருக்குச் சொந்தக்காரர், 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால், நடிகராகவும் இயக்குனராகவும் புகழ்பெற்ற ஆர்கே என்ற ராஜ்கபூர். அவரும் காதல் மன்னனாகத் திரையில் வலம் வந்தவர்தான். அவருக்கும் ரன்பீருக்கும் உள்ள தொடர்புச் சங்கிலி தாத்தா- பேரன் உறவு. ராஜ்கபூர் பேரனா? ஓ, ரிஷிகபூர்- நீத்துசிங் பிள்ளையா? அப்ப பின்ன என்னங்க.. சினிமா பேமிலில இருக்கிறவரு, அப்போ இப்படி சீக்கிரமா வளர்றது நியாயம்தானே..- இப்படி ரன்பீரின் வளர்ச்சிக்குப் பல காரணங்களைச் சொல்லி, நம்மை நாமே சமாதானப்படுத்திக் கொள்ளலாம்.

சினிமா பின்னணி உள்ள குடும்பத்தில் பிறந்தவர், புகழ் ஏணியில் ஏறுவது பெரிய விஷயம் கிடையாதே? இந்தக் கேள்வி நம் எல்லாரது மனதிலும் எழுவதுதான். ஆனால், அதிகப்படியான நேர்மறை தகுதிகளே, சில நேரங்களில் எதிர்மறையாக உருமாறி நம் வாழ்வைத் திணறடிக்கும். பிரபலங்களின் வாரிசுகளாக அவதரித்தவர்களுக்கு, இந்த கஷ்டம் உடனடியாகப் புரியும்.

அறிமுகமாகும்போதே உண்டாக்கப்படும் இந்த எதிர்பார்ப்பை சரியாகப் பூர்த்தி செய்து, சொல்லப்போனால் அந்த எதிர்பார்ப்பிற்கும் அதிகமாக தன் திறமையை வளர்த்தெடுத்த ரன்பீரின் திரையுலக வெற்றிகளைத்தான் நாம் தெரிந்து கொள்ளப் போகிறோம்.


இன்று ஹிந்தி திரைப்படங்களில் நாம் பார்த்து ரசிக்கும் கான்களின் கலவை ரன்பீர் என்று சொன்னால், கொஞ்சம் அதிகப்படியாகச் சொல்வதுபோலத் தோன்றலாம். ஆனால், அதுதான் உண்மை. ஷாரூக்கான் போல, காதல் காட்சிகளில் உருகி ரசிக மனதை வருடவும் முடியும். அமீர்கான் போல அசத்தலாக நடித்து, நம் கைத்தட்டல்களை வாங்கவும் முடியும். அதே நேரத்தில் சல்மான்கான் போல சட்டையைக் கழற்றி காற்றில் நடக்கவிட்டு, வெற்றுடம்புடன் நடனமாடி, நம்மைச் சுண்டியிழுக்கவும் முடியும். இதுதான் ரன்பீர்கபூர். இந்த வசீகரம் இவரிடம் குடிகொள்ள என்ன காரணம்? தொடரும் இமாலய வெற்றிகள், இந்த வயதிலேயே இவரைத் தேடி வருவது எதனால்?

மிகவும் எளிமையாகச் சொல்வதனால், சினிமா உலகில் என்ன நடக்கிறது? அடுத்து என்ன நடக்கும் என்பதை மிகச் சரியாக புரிந்து வைத்திருக்கிறார் ரன்பீர். அதனால்தான் திரை விமர்சகர்களின் கணிப்புகளை மீறி, தொடர்ந்து தன் உயரத்தை மேலும் நீட்டித்துக்கொள்ள, இவரால் மட்டும் முடிகிறது.


ரன்பீர்கபூர், எல்லா சினிமா வாரிசுகளையும்போல, சினிமாவுக்காகவே வளர்த்தெடுக்கப்பட்ட இளங்காளை அல்ல. சரியாகச் சொல்வதனால், தமிழ் மற்றும் தெலுங்கு திரையுலகில் சினிமா வாரிசுகள் களம் இறங்குவது போல, அவர் நடிக்கத் தயாராகவில்லை. இங்கு வாரிசுகள் பிறந்தவுடனேயே, அவர்களது நடிப்புலக வாழ்க்கை தீர்மானிக்கப்பட்டு விடும். கராத்தே மற்றும் குங்க்பூ கற்றுக்கொள்வது, எல்லாவிதமான நடனவகைகளிலும் குரு வணக்கம் வைப்பது, தன்னுடைய குடும்பத்தினர் தயாரிக்கும் படங்களில் குழந்தை நட்சத்திரமாகத் தோன்றுவது என்று சினிமா வாரிசுகளாகத் தயாராக, இங்கு பல தகுதிகள் உண்டு.

ரன்பீரின் தந்தை ரிஷிகபூர் மேற்கண்ட தகுதிகளோடு வளர்ந்தவர்தான். ராஜ்கபூர் படங்களில் தலைகாட்டி, அதன்பின் டீன்ஏஜ் நட்சத்திரமாக பாபி படத்தில் அறிமுகமானவர். ரன்பீரும் அந்த வழியைப் பின்பற்றி இருக்கலாம். ஆனால் அதனைச் செய்யவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, இயக்குனராகும் முயற்சியில் இறங்கினார். பள்ளி, கல்லூரிப் படிப்பை முடித்ததும் நியுயார்க் லீ ஸ்ட்ராஸ்பெர்க் இன்ஸ்டியூட்டில் மேற்கொண்டு படிக்கப்போனார். வளர்ந்துவரும் இந்திய சினிமாவின் போக்கை உணர்ந்து, மெதேட் ஆக்டிங்கில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டார். அதன்பின் இந்தியா வந்தார்.

வந்ததும் தந்தை ரிஷிகபூரிடம் சொல்லி, தான் அறிமுகமாகும் படத்திற்கான பூஜை ஏற்பாட்டைக் கவனிக்கச் சொல்லவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, பிரபல இயக்குனர் சஞ்சய் லீலா பன்சாலியிடம் உதவி இயக்குனராகச் சேர்ந்தார். இதுதான் ரன்பீரின் மாற்றங்களுக்கான இரண்டாவது காரணம்.


நடிகர் அமீர்கான், அவரது குடும்பத் தயாரிப்புகளில் உதவி இயக்குனராகப் பணிபுரிந்தார் என்று திரையுலகில் சொல்வதுண்டு. இப்படித் திரைக்குப் பின்னால் நிற்கும்போது, திரைக்கு முன்னால் நிற்பதற்கான அளவுகோல்களை நம்மால் சரியாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும். ரன்பீர் இந்த காலகட்டத்தைச் சரியாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டார் என்றே சொல்லவேண்டும். ஏனென்றால், பன்சாலி அப்போது அமிதாப் - ராணிமுகர்ஜியை வைத்து ப்ளாக் திரைப்படத்தை இயக்கிக் கொண்டிருந்தார்.

ரசிகனின் மனம் கவரும் ஷாட் எது? எந்த இடத்தில் எவ்வளவு நடிப்பை வெளிப்படுத்த வேண்டும்? நல்ல ஸ்கிரிப்ட் சிறந்த சினிமாவாக மாறுவதற்கான அடிப்படை என்ன? என்று தெரிந்துகொள்ள இதைவிட அற்புதமான வாய்ப்பு வேறு கிடையாது.  விஷால், ஜெயம்ரவி, கார்த்தி, விக்ரம்பிரபு என்று நம்மூரில் இந்த பார்முலாவைப் பின்பற்றி, நாயகர்கள் ஆனவர்கள் பலர்.

இந்த பார்முலாவைப் பின்பற்றாமல், 90களில் தாம்தூமென அறிமுகமான  ஹிந்தி திரையுலக வாரிசுகளுக்குக் கிடைத்த வரவேற்பையும் நினைத்துப் பார்க்க வேண்டும். சையீப் அலிகான், பர்தீன்கான், அக்‌ஷய்கன்னா, பாபிதியோல், அபிஷேக்பச்சன் என்று வாரிசு பட்டாளங்கள் நடித்து தள்ளினாலும், ரசிகர்களின் மனதில் இடம்பிடிக்க முடியவில்லை. அல்லது ஒன்றிரண்டு வெற்றிகளைத் தந்துவிட்டு, தேமேவென உட்கார்ந்து விட்டார்கள். அதனால் இப்படிப்பட்ட அனுபவப் படிப்பு தேவையென ரன்பீரின் குடும்பம் நினைத்திருக்கலாம். அல்லது ரன்பீர்கபூர் இதுதான் தனக்கான வழி என்று முடிவு செய்திருக்கலாம். ஆனால், இந்த பார்முலாதான், இன்றைய அவரது வெற்றிகளுக்கு அடிப்படை.


சாவரியா.. இந்த திரைப்படம்தான் ரன்பீர் என்ற அற்புதமான நடிகனை நமக்குத் தந்தது. 2007ம் ஆண்டு வெளிவந்த இந்தப்படத்தில்தான், அனில்கபூர் மகள் சோனம்கபூரும் அறிமுகமானார். அற்புதமான பாடல்கள், நல்ல ஒளிப்பதிவு, வளமான நடிப்பு, இதெற்கெல்லாம் மேலாக சல்மான்கானின் சிறப்புத்தோற்றம் இருந்தபோதிலும், சாவரியா திரைப்படம் வெற்றிபெறவில்லை. ஆனால், ஹிந்தி திரைவிமர்சகர்களில் ஒருவரான தரண் ஆதர்ஷ் ரன்பீரைப் பற்றிய எழுதிய விமர்சக வார்த்தைகள், அவரால் மறக்க முடியாதது.

ரன்பீர், இனிவரும் ஆண்டுகளில் கபூர் குடும்பத்திற்கு புகழ் சேர்க்கப் போகிறவர் இவர்தான். இந்த வார்த்தைகள், காலத்தினால் அழிக்க முடியாததாக மாறி, ரன்பீரை மற்றவர்களிடம் இருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டியது.


2007 ம் ஆண்டு, ரன்பீர் அறிமுகமான இதே காலகட்டத்தில அறிமுகமான இம்ரான்கான், அப்போது வெற்றிகளோடு வலம்வர ஆரம்பித்திருந்தார். விமர்சகர்கள் இருவரையும் ஒரே தராசின் இரண்டு பக்கங்களிலும் உட்கார வைத்திருந்தனர். ஆனால் அடுத்தடுத்த படங்களில் வித்தியாசமான வேடங்களில் நடித்து, கணிப்புக் கணக்குகளை தவிடுபொடியாக்கினார் ரன்பீர்.


பச்னா ஏக் ஹசீனோ திரைப்படத்தில் மூன்று பெண்களைக் காதலிக்கும் காமுகனாக, ராக்கெட்சிங் படத்தில் முன்னேறத்துடிக்கும் சீக்கிய சேல்ஸ்மேனாக, வேக் அப் சித் படத்தில் சோம்பேறி இளைஞனாக, தொடர்ந்து வெவ்வேறு கதாபாத்திரங்களில் நடித்தார். ராஜ்குமார் சந்தோஷியின் வழக்கமான, ஹிந்தி சினிமா கமர்ஷியல்தனம் நிறைந்த, அஜாப் பிரேம் கி கசாப் கஹானியிலும் நடித்தார். பழமை, புதுமை இரண்டும் கலந்த, எல்லா தரப்பினரையும் ஏதோ ஒரு விதத்தில் திருப்திப்படுத்தும் கதைகளையே தேர்ந்தெடுத்தார் ரன்பீர்கபூர்.

தொடர்ந்து அஞ்சான் அஞ்சானி, ராக்ஸ்டார், பர்பி, ஜவானி ஹை திவானி என்று ரன்பீர்கபூர் நடித்த திரைப்படங்கள் தியேட்டரில் பட்டையைக் கிளப்பியது. விமர்சகர்களின் பாராட்டு மழையும் பொழிந்தது. மெதுமெதுவாக முன்னேறி, கான்களின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள பாக்ஸ் ஆபிஸ் எல்லைக்குள் காலெடுத்து வைத்திருக்கிறார் ரன்பீர். நூறு கோடி வசூலை எதிர்பார்க்கும் சீனியர்களுக்கு மத்தியில், சர்வ சாதாரணமாக இவரது படங்கள் நூறு கோடியைத் தாண்டி வசூல் செய்கின்றன. அஜய் தேவ்கன், அக்‌ஷய்குமார், சையீப் அலிகான் நடித்த படங்களிலும் வெகு சில மட்டுமே, நூறு கோடி வசூல்சாதனை படைத்திருக்கின்றன.

சமீபத்தில் பெரும் எதிர்பார்ப்போடு வெளிவந்து தோல்வியைத் தழுவிய இவரது பேஷரம் திரைப்படம் கூட, 70 கோடிக்கும் மேல் வசூல் செய்திருக்கிறது. இது படத்தின் பட்ஜெட்டை விட, இரு மடங்கு அதிகமான தொகைதான். எதைத் தொட்டாலும் பொன்னாக மாறும் வரம் கிடைத்தவராக, ரன்பீரைக் கொண்டாடுகிறது ஹிந்தி திரையுலக ஊடகங்கள். ஆனால், அதுவே அவரைப் பற்றி கொளுந்துவிட்டு எரியும் சர்ச்சைகளுக்கும் காரணமாக இருக்கிறது.


ஜோடி சேர்ந்து நடிக்கும் எல்லா நடிகைகளோடும் கிசுகிசுக்கப்படுபவர் ரன்பீர்கபூர். தீபிகா படுகோனேயுடன் நீண்ட நாட்களாக தொடர்பில் இருந்தார். அதன்பின் உறவு முறிந்துவிட்டதாக இருவருமே ஊடகங்களில் கருத்து தெரிவித்தனர். கேத்ரினா கைஃபுடன் உல்லாசமாக இருந்தார் என்று கடற்கரையில் இருவரும் குளிக்கத் தயாராகும் காட்சிகளை வெளியிட்டன ஊடகங்கள். மேற்கத்திய நாடுகளில் இந்திய சினிமாவுக்கு மார்க்கெட் ஏற்படுத்துகிறேன் என்ற பெயரில், அங்கிருக்கும் பாப்பரஸி கலாச்சாரத்தை நமது நாட்டுக்கு அறிமுகப்படுத்தியது இந்திய ஊடக சந்தையின் சாதனை.

கேத்ரினாவுடன் காதல், அவருடன் இப்போது நியுயார்க்கில் இருக்கிறார் ரன்பீர் என்று தொலைக்காட்சிகளில் செய்தி வந்தபோது, பிரியங்கா சோப்ரா செய்த செயல் உண்மையிலேயே வித்தியாசமானது. உண்மைக்கு எத்தனை முகம் உண்டு என்று நம்மை சந்தேகம் கொள்ளச் செய்து. அப்படி என்னதான் செய்தார் பிரியங்கா? ப்ளாட்டில் தன்னுடன் இருந்த ரன்பீருடன் போட்டோ எடுத்து இன்ஸ்டாக்ராமில் வெளியிட்டார் பிரியங்கா. அதோடு, இப்போது நியுயார்க்கில் இல்லை ரன்பீர், என்னோடுதான் இருக்கிறார் என்பதை நம்புங்கள் என்ற குறுஞ்செய்தி வேறு.

இப்போது இத்தனை களேபரங்களையும் மீறி, கேத்ரினா கைஃபை ரன்பீர் திருமணம் செய்வது எப்போது என்று ஆருடங்கள் வந்து கொண்டிருக்கின்றன. ஆனால் ரன்பீர் எந்த கேள்விக்கும் பதில் சொல்லவில்லை. அவரது பெற்றோர் இருவருமே திரைத்துறையைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதும், காதலித்து திருமணம் செய்து கொண்டவர்கள் என்பதும் ரன்பீரின் அமைதிக்குப் பின்னிருக்கும் காரணமாக இருக்கலாம்.

ஒரு படம் ரசிகர்கள் மத்தியில் பெரிய வெற்றியைப் பெற, உடன் நடிக்கும் நடிகைகளோடு கிசுகிசுக்கப்படுவது திரையுலக வழக்கம்தான். ஆனால் கிசுகிசுவையும் தாண்டி, தனது வாழ்க்கை அனுபவங்களைச் சொல்லி ரசிகர்களை திணறடிக்கும் வேலையைப் பார்க்கிறார் ரன்பீர். சமீபத்தில் வெளிவந்த ஒரு பேட்டியில், 15 வயதில் முதல் காதலியுடன் உடலுறவு கொண்டேன் என்று சொன்னார் ரன்பீர்.


சுதந்திரமாக வளர்க்கப்பட்ட ஒரு இளைஞனின் மனதா? இல்லை, சர்ச்சைகளால் வியாபாரம் வளர்க்கும் சினிமா வியாபாரியின் யுக்தியா? இந்த பேட்டிக்குப் பின்னால் இருக்கும் காரணத்தை இதுவரை என்னால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.

ஆனால் திரைக்கு முன்னும் பின்னும் நடிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கும் நடிகர், நடிகைகளுக்கு இதுபோன்ற சர்ச்சைகள் பெரிய பின்னடைவை ஏற்படுத்துவதில்லை. ரன்பீரின் அடுத்தடுத்த படங்கள் பற்றிய எதிர்பார்ப்புகள், இதனை உறுதிசெய்கிறது.

திரைப்பட விழாக்களில் தவறாமல் இடம்பிடிக்கும் அனுராக் காஷ்யப்பின் இயக்கத்தில் பாம்பே வெல்வெட், வித்தியாசமான களத்தில் உருவாகும் ராய், ராக்ஸ்டார் வெற்றிக்குப் பிறகு இம்தியாஸ் அலியுடன் ஒரு படம் என்று பரபரப்பாகப் போகிறது ரன்பீரின் பொழுதுகள். இதோடு, பர்பி இயக்குனர் அனுராக்பாசுவுடன் இணைந்து தயாரிக்கும் ஜக்கா ஜஸுஸ் என்று இறங்கி அடிக்கிறார். நடித்த 10 படங்களில் பெரிய மார்க்கெட் வேல்யூ தனக்கிருப்பதை நிரூபித்த ரன்பீரைப் பார்த்து, மலைத்து நிற்கிறது திரையுலகம்.

கான்கள், குமார்களைத் தாண்டி, அடுத்த தலைமுறைக்கான நட்சத்திரமாக உருவெடுத்திருக்கிறார் ரன்பீர். கிராமத்து கதைக்களன்கள், புதுவித முயற்சிகள், உலக சினிமாவைச் சென்றடைவதற்கான பயணம் என்று அடுத்தடுத்த கட்டங்களை நோக்கி நகரும் இடத்தில் இருக்கிறார்.  இயக்குனராக நினைத்து, நடிகராக வேறொரு சிகரத்தில் கொடி நாட்டியிருக்கிறார்.

கபூர் குடும்பத்தின் சகாப்தம் முடிவுக்கு வரும் என்று எதிர்பார்த்த வேளையில், புதிய தொடக்கம் தந்திருக்கிறார். தொடர்ந்து தயாரிப்பாளர் – இயக்குனராக, தாத்தா, கொள்ளுத்தாத்தா வழியில் வெற்றிக்கொடி நாட்டும் வரம் ரன்பீருக்குக் கிடைக்கக்கூடும். அதற்கான காரணமாக எனக்குத் தெரிவது ஒன்றுதான். அதுவும் ரன்பீர் அளித்த பேட்டியில் ஒளிந்திருக்கிறது.


உதவி இயக்குனராக இருந்த காலத்தில், காலை 4 மணி முதல் 7 மணிவரை அயராது உழைக்க வேண்டியிருக்கும். பெரிய குடும்பத்து பையன் என்று பன்சாலி நினைக்கவில்லை. பெண்ட்டை நிமிர்த்தினார். ஆனால் அவ்வாறு வேலை செய்த ஒவ்வொரு நாளும் பல புதிய விஷயங்களைக் கற்றுக் கொண்டேன். அதன்பின் ஒவ்வொரு நாளும் ஏதோ ஒன்றைக் கற்றுக்கொள்ளத் தயாராகிவிட்டேன் என்கிறார் ரன்பீர்.

ஜென் துறவியின் மன நிலை, ரன்பீருக்கு இருக்கிறதா? என்பது தெரியவில்லை. ஆனால் உழைக்கும் ஒவ்வொரு கணத்திலும் ஏதோ ஒன்றை கற்றுக் கொண்டிருக்கிறோம் என்ற நம்பிக்கை அவருக்குள் இருக்கிறது. நாளை எது வேண்டுமானாலும் நடக்கலாம் என்ற புரிதலுடன் ஒவ்வொரு விடியலையும் எதிர்கொள்ளும் தெளிவை, அந்த அனுபவம் மட்டுமே கொடுக்கும். அந்த பக்குவம் வாய்க்கும்போது, நாளை என்பது மற்றுமொரு நாளே!
ரன்பீரைப்போல ரசிகர்களின் மனதில் நிலைக்க வேண்டும் என்று விரும்பும் இளம் திலகங்கள் அவரிடம் இருந்து கற்றுக்கொள்ளவேண்டியது இதுதான்.
நன்றி – nadappu.com
-உதய் பாடகலிங்கம்

uthay.padagalingam@gmail.com
-     

Feb 28, 2014

ரெண்டாவது இன்னிங்ஸ் - 4


விஜய் சேதுபதி


எப்படி இப்படி வெரைட்டியா கேரக்டர் பிடிக்கிறார்னு தெரியல. எந்த ஹீரோவும் தொடாத ஏரியாவில் ட்ராவல் பண்றார். சமீபத்தில் வெளிவந்த ஒரு ஹீரோவின் பேட்டியில் இடம்பெற்ற, மற்றொரு ஹீரோவின் வளர்ச்சி பற்றிய வார்த்தைகள் இவை. இதைச் சொன்ன ஹீரோவை நம்மில் ஒருவராக நினைத்துக்கொள்வோம். ஏனென்றால், இந்த வார்த்தைகளுக்கு தன்னைத் தகுதியாக்கிக் கொண்டவர்தான், நாம் பார்க்கப்போகும் நாயகன். அவர், விஜய்சேதுபதி.

யார் இந்த விஜய்சேதுபதி? கடந்த மூன்றாண்டுகளுக்கு முன்பு வரை, சினிமாவில் தனக்கான இடம் கிடைக்காதா என்று நடிப்பை நேசித்த கலைஞர்களில் ஒருவர். நம்மால் இதைவிட நல்ல முயற்சிகளை வெளிப்படுத்த முடியுமே என்று தமிழ் சினிமாக்களைப் பார்த்து ஆதங்கப்பட்ட சினிமா ரசிகர். ஒரு நல்ல சினிமாவையும் ரசிகர்கள் கொண்டாடும் நாயகனையும் உருவாக்குவது எது என்ற தேடலில், தன்னை தரிசித்துக் கொண்டிருந்தவர். 

ஆனால் எனக்கொரு இடம் வேண்டுமடா என்று தனக்குத்தானே ரசிகர் மன்றங்களை உருவாக்கி, போஸ்டரும் பேனரும் அடித்துக்கொள்ளும் கோடம்பாக்கம் பாய்ஸிடம் இருந்து விஜய்சேதுபதி நிறையவே வித்தியாசப்படுகிறார்.  

என் பயணம் சினிமாவை நோக்கி மட்டும்தான் என்ற தெளிவான பார்வை, விஜய்சேதுபதியிடம் அப்போதும் இருந்தது. இப்போதும் அது தொடர்ந்து வருகிறது. அதனால்தான், தனக்கான வாய்ப்புகள் வந்தபோது, மலை முகட்டில் தாயை இறுகப்பற்றிக் கொள்ளும் குரங்குக் குட்டியின் உறுதியுடன் அதனைப் பயன்படுத்திக் கொண்டார். கதை சொல்லியவர்களிடம் எல்லாம் கால்ஷீட் கொடுத்துவிட்டு, வருவது வரட்டும் என்று அதிர்ஷ்ட லட்சுமியின் நிழலுக்கு அடியில் ஒதுங்கவில்லை. தமிழ் சினிமாவின் கருத்துக்கணிப்பர்கள் (இப்படியும் பெயர் வைப்போமே!) கூறும் கட்டியங்களுக்கும் அவர் தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டதில்லை.

அது மட்டுமல்ல, விஜய்சேதுபதியின் நிதானம் நிறைந்த பேட்டிகள், படங்களைத் தேர்வு செய்யும் முறை, மற்றவர்களுக்கு முன்னுரிமை இருக்கும் படங்களிலும் நடிப்பது என்று அவரது ஒவ்வொரு அசைவுக்குப் பின்னிருக்கும் தன்னம்பிக்கையே, அவரைப் பற்றி நாம் தேடித் தெரிந்துகொள்வதற்கான காரணங்கள். இது அவரது சமகால நாயகர்கள் பலரிடம் இல்லாதது.  

விஜய்சேதுபதி இந்த கதாபத்திரத்துக்குப் பொருத்தமாக இருப்பாரா? பீட்சா படம் பார்க்கும்போது இந்த கேள்வி என்னுள் இருந்தது. ஏனென்றால் அதற்கு முன் அவர் நடித்து வெளிவந்த தென்மேற்குப் பருவக்காற்று படத்தை நான் பார்க்கவில்லை. அது எவ்வளவு பெரிய தவறு என்பது, அதனைத் தொலைக்காட்சியில் பார்த்தபோது தெரிந்தது. சரி, விஷயத்திற்கு வருவோம். தனுஷின் ரசிகனாக புதுப்பேட்டை படத்தைப் பலமுறை பார்த்தபோது, அவருக்குப் பின்னால் நின்று கொண்டிருந்த விஜய்சேதுபதியைப் பார்த்த ஞாபகம் வந்தது. 

அதன்பின் வெகு நாட்களுக்குப் பிறகு, வெண்ணிலா கபடிக்குழு படத்தில் அவர் நிற்பது தெரிந்தது. ஒரு படத்தின் நாயகனை, வேறு சில படங்களில் பார்ப்பது பெரிய அதிசயம் அல்ல. விமலும் ஷாமும் விஜய் நடித்த படங்களில் அவருக்குப் பின்னால், அவரது நண்பர்களில் ஒருவராக நின்று கொண்டிருந்தவர்கள்தான். 

பீட்சா படம் சென்னை சத்யம் திரையரங்கில் பார்த்தபோது கிடைத்த அனுபவங்கள் இப்போதும் நினைவில் அப்படியே இருக்கிறது. படம் தங்களைப் பயமுறுத்தவில்லை என்று காட்டுவதற்காக, சில இளைஞர்கள் கத்தியவாறும் சிரித்தவாறும் தங்கள் பயத்தை வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் குரலுக்கு நடுவே, ஒரு பெண் மட்டும் டேய் மொக்கையா நடிக்கிறடா.. உன்னையெல்லாம் யார்றா செலக்ட் பண்ணது என்று விதம்விதமாக கத்திக் கொண்டிருந்தார். அந்த மைக்கேல் கதாபாத்திரத்தை சித்தார்த்தோ, ரண்பீர்கபூரோ செய்திருந்தால் அந்தப்பெண் அப்படிக் கத்தியிருக்கமாட்டார் என்பது நிச்சயம். படம் ஓடஓட, இளைஞர்களின் கூச்சலும் அந்தப் பெண்ணின் கருத்துக்கணிப்பும் மெல்ல அடங்கிப்போனது. அந்தப் பெண் பற்றிச் சொல்லக் காரணம் இதுதான். அந்தப்பெண் சொன்ன மொக்கை நடிப்பைத்தான், underrated acting என்று விமர்சகர்கள் பாராட்டித் தள்ளினார்கள். அந்த திரையரங்கில் விஜய்சேதுபதி இருந்திருந்தால் என்னவாகியிருக்கும் என்று யோசித்தேன். அதற்கு சூதுகவ்வும் படம் வெளிவந்தபோது பதில் சொன்னார் விஜய்சேதுபதி. 

“யாருக்கும் தெரியாம லாஸ்ட் சீட்ல உட்கார்ந்து படம் பார்த்துட்டு இருந்தேன். நான் வந்த மொக்க எண்ட்ரிக்கு விசிலடிச்சு கைதட்டுன உடனே ஷாக் ஆயிட்டேன்.. ” என்று ஒரு பேட்டியில் சொல்லியிருந்தார் சேதுபதி. தான் எப்படியிருந்தோம், எப்படியிருக்கிறோம் என்பதை தேவைப்படும் அளவு மட்டுமே சொல்வதுதான் திரையுலக விதிகளுக்கு உட்பட்ட வழக்கம். ஆனால், அந்த எல்லைகளை அனாயாசமாகத் தாண்டும் வித்தை, விஜய்சேதுபதிக்கு வாழ்க்கை கற்றுத்தந்த பாடமாக இருக்கலாம். 

ராஜபாளையம் என்ற சாதாரண தென்னக நகரத்தில் பிறந்து, அப்பாவின் வேலை காரணமாக குடும்பத்தோடு சென்னைக்கு வந்தவர். சாதாரண நடுத்தரக் குடும்பத்து சிறுவனாக சென்னையில் வளர்ந்தவர். தமிழ்நாட்டின் மற்ற பகுதிகளில் இருந்து, சென்னைக்கு வரும் மாணவர்களைவிட, அங்கேயே வளர்பவர்களுக்கு வாழ்க்கை பற்றிய அனுபவம் குறைவாகவே இருக்கும் என்பது பலர் நினைப்பது. முக்கியமாக நான் அப்படி பல நேரங்களில் நினைத்து மொக்கை வாங்கியிருக்கிறேன்.
ஆனால் நமது கணிப்புகளை சரியாக்கி, சந்தோஷப்படுத்தும் பதிலைச் சொல்கிறார் விஜய்சேதுபதி. ’விளையாட்டிலும் ஆடல் பாடலிலும் ஆர்வமில்லாத ஒருவர். கல்லூரி படிக்கும்வரை, தன் எதிர்காலம் என்னவென்பதை உணராதவர். ஒரு கணக்காளராக வாழ்க்கையைத் தொடங்கியவர். எல்லோரையும்போல, திரைகடலோடித் திரவியம் தேட, துபாய் சென்ற தமிழர்’ என்று தன்னைப்பற்றி குறிப்புகள் சொல்கிறார்.  ஆனால் இது எதுவுமே அவரது சினிமாத்தேடலை கிளர்ந்தெழ வைக்கவில்லை.
குடும்ப நிர்ப்பந்தம் காரணமாக, தனக்கான வாழ்க்கை சென்னையில்தான் இருக்கிறது என்று நடிப்புக்கலை பயிலும் கூத்துப்பட்டறையில் கணக்காளராகச் சேர்ந்து, 2003ம் ஆண்டில் தனது இரண்டாவது இன்னிங்ஸை ஆரம்பிக்கிறார் விஜய்சேதுபதி. இலக்கு எதுவெனத் தெரியாமல் தவித்தவருக்கு, ஒரு புகைப்படக்கலைஞர் அவரது முகம் சினிமாவுக்கானது என்று சொல்ல, அன்றிலிருந்து தடம் மாறுகிறது விஜய்சேதுபதியின் தேடல். கவனிக்கவும், சில அன்றாட நிகழ்வுகள் நம் வாழ்க்கையைத் தடம் புரட்டும். 

அன்று முதல் சினிமாவில் தன் முகம் காட்டுவதை தவமாகக் கொள்கிறார் விஜய்சேதுபதி. தினசரி வாழ்க்கையின் தேவைகள் துரத்த, புதிய திசை நோக்கி நடக்க ஆரம்பிக்கிறார். இது போன்ற சூழ்நிலையில், லட்சிய வெறியுடன் இருப்பவர்களே, சிலகாலம் தங்கள் முயற்சிகளைத் தள்ளிப் போடுவார்கள் அல்லது லட்சியத்தையே மடைமாற்றிக் கொள்வார்கள்.
இந்த நேரத்தில் விஜய்சேதுபதி துணைநடிகராக படங்களில் நடிக்க ஆரம்பிக்கிறார். கல்லூரி மாணவர்களின் குறும்படங்களில் நடிப்பதை பாக்கியமாகக் கருதுகிறார். வாய்ப்பு தேடும் லட்சிய நடிகர்களுக்கு, இது தண்ணீர் குடிப்பது போன்று தினசரி வழக்கம். ஆனால் இப்படிப்பட்ட லட்சிய வெறியோடு இருந்தபோது, விஜய்சேதுபதிக்கென்று ஒரு குடும்பம் இருந்தது. நல்ல வேலையில் இருந்த கணவன் அதனை விட்டுவிட்டு, சினிமாவுக்காக காத்திருப்பதை ஆதரிக்கும் மனைவி இருந்தார். அவரது குழந்தைகளின் கனவுகள், அவரது கனவுகளோடு போட்டி போட்டுக் கொண்டிருந்தது. 

இந்த நிலையில் அரை டஜன் படங்களில் தலைகாட்டியபிறகு, சுசீந்திரன் மூலமாக சீனுராமசாமியின் அறிமுகம் கிடைக்கிறது. அதன்பின், நாயகனாகும் கனவு நிறைவேறுகிறது. ஒரு கலைஞனுக்கு இருக்கும் ஆகப்பெரிய சிரமமே, இந்த இடைப்பட்ட காலத்தை கடந்து வருவதுதான்.
அதற்கும் பதில் சொல்கிறார் விஜய்சேதுபதி. “தென்மேற்குப் பருவக்காற்று பட வாய்ப்பு மட்டும் வரவில்லையென்றால், ஒரு வருடத்தில் மீண்டும் வெளிநாட்டு வேலைக்குச் செல்லும் யோசனையில் இருந்தேன்.” இதனைச் சொல்லும்போது, எத்தகைய சூழலில் அவரது குடும்ப நிலை இருந்தது என்பது நம் மனக்கண்ணில் வந்து போகிறது. ஒரு பேட்டியில் விஜய்சேதுபதி சொன்ன உண்மை இது. மற்ற நடிகர்கள் செய்யத் தயங்கும் விஷயங்களில் ஒன்று. இதுபோல, இமேஜ் பற்றிக் கவலைப்படாமல் உண்மையைச் சொல்வது. 

சமீபத்தில் தன் ரசிகர்களை, ஒரு பத்திரிகைக்காக சந்தித்தார் விஜய் சேதுபதி. அப்போது ஒரு ரசிகர், “நீங்க ஷூ போடாம, சிம்பிளா ஒரு ரப்பர் செருப்பை போட்டு வந்திருக்கீங்களே? ” என்று கேட்டார். அதற்கு விஜய்சேதுபதி சொன்ன பதில்தான், அவரை மற்றவர்களிடம் இருந்து வித்தியாசப்படுத்துகிறது. “இந்த செருப்பு விலை ரெண்டாயிரம் ரூபாய். அது தெரியாம சொல்றீங்களே. இப்படித்தான் சிம்பிள்னா என்னன்னு தெரியாம எதையாவது கேக்குறீங்க.. ” இது மாதிரி பதிலை, மக்கள் அதிகம் பார்க்காத புத்திசாலிகளின் சினிமாவைச் சேர்ந்தவர்கள் சொல்வது வழக்கம். அவர்கள் சொல்வதைக் கேட்கவும் நம்மில் பெரும்பான்மை செவி சாய்ப்பதில்லை.

ஆனால் இப்படிப்பட்ட சின்னச்சின்ன பதில்கள்தான், விஜய்சேதுபதியை பரவலாக எல்லோரிடமும் கொண்டுபோய்ச் சேர்க்கிறது. புதிய ரசிகர்களிடம் அவரை அறிமுகப்படுத்துகிறது. இந்த வெளிப்படையான தன்மையும் யதார்த்தமும் அவரது உத்திகளில் ஒன்றாகவும் இருக்கலாம். ஆனால், சக நடிகர்கள் இப்படிப்பட்ட உத்திகளுக்கு என்றுமே தயாராக இருந்த்தில்லை என்பது தமிழ்சினிமா கண்ட நிதர்சனம். இதுதான் இன்றைய தலைமுறை நடிகர்களில் விஜய்சேதுபதிக்கு தனித்த அடையாளத்தை தந்திருக்கிறது. 


இன்று குறும்பட இயக்குனர்களுக்கு, தமிழ் திரைப்பட தயாரிப்பாளர்கள் முக்கியத்துவம் கொடுப்பதற்கு முக்கியக் காரணம் விஜய்சேதுபதி. தான் நடித்த குறும்படங்களின் இயக்குனர்கள் படம் இயக்கியபோது, அதில் நாயகனாக நடிக்கத் தயாராக இருந்தவர் இவர். மற்றவர்கள் தயங்கும்போது, தைரியமாக அதில் இறங்க சிலரே தயாராக இருப்பார்கள். அந்த குணமே அவர்களை நமக்கு அடையாளம் காட்டும். அந்த வகையில் பீட்சா, நடுவுல கொஞ்சம் பக்கத்த காணோம், சூது கவ்வும் என்று விஜய்சேதுபதி தொட்ட அனைத்தும் வெற்றிகள். 

வளர்ந்துவரும் நடிகனாக அரை டஜன் படங்களில் நடிக்க முயற்சிக்கும் ஒருவருக்கு, இதுபோன்ற வெற்றிகள் தடைக்கல்லாகவும் அமையும். அடுத்து என்ன செய்யப் போகிறோம் என்ற பயத்தைத் தரும். ஏனென்றால் சினிமாவில் வெற்றிகள் என்பது மாயமான் போல. தொடர்ச்சியான வெற்றிகள் மட்டுமே, நம்மைக் கொண்டாட வைக்கும். 

இதனை முழுமையாக உணர்ந்த விஜய்சேதுபதி, இந்த காலகட்டத்தில் தனது அடுத்தகட்ட முயற்சிகளை வேறு திசை நோக்கி செலுத்த ஆரம்பிக்கிறார். சுந்தரபாண்டியன் படத்தில் வில்லனாக நடிக்கிறார். ரம்மி படத்தில் இனிகோ பிரபாகரின் நண்பனாக நடிக்கிறார். அந்தப் படங்களில் நடிப்பதினால், தன்னுடைய நாயக அந்தஸ்து பறிபோகும் என்ற பயம் விஜய்யிடம் இல்லை. அவரது நம்பிக்கைக்கு ஏற்றவாறு, அந்தப் படங்களும் விஜய்சேதுபதியை வேறொரு தளத்தில் அறிமுகப்படுத்துகிறது.
அதனைத் தொடர்ந்து, மூன்று வெவ்வேறு கதைகள் சொல்லும் இதற்குத்தானே ஆசைப்பட்டாய் பாலகுமாரா படத்தில் நடித்து, அதன் வெற்றிக்கு அடித்தளமாக மாறுகிறார். 

இதனைத் தொடர்ந்து, ஆர்யாவுடன் புறம்போக்கு, விஷ்ணுவுடன் இடம்பொருள் ஏவல், தனுஷூடன் ஒரு படம் என்று மற்ற நடிகர்களுடன் சேர்ந்து நடிக்கத் தயாராக இருக்கிறார். ஒரு விதத்தில் நிறம் மாறும் தமிழ்சினிமாவின் போக்கை, விஜய்சேதுபதி சரியாகப் புரிந்து கொண்டிருக்கிறார் என்றே தோன்றுகிறது. 

மெல்லிசை, சங்குதேவன், வன்மம் என்று விஜய்சேதுபதி நடிக்கும் படங்களின் பட்டியல் நம்மை மிரள வைக்கிறது. அதே நேரத்தில் கன்னபின்னாவென்று நடித்து காணாமல் போய்விடுவாரோ என்று நமக்கும் அவரைப்பற்றி பயம் வருகிறது.

இன்னொரு திசையில், சிவகார்த்திகேயன்தான் உங்களது போட்டியா? என்று சினிமா பத்திரிகை அன்பர்கள் சிக்கிமுக்கி கேள்விகளால் உரசும்போது, மென்மையாகப் பதில் சொல்கிறார். கதையின் நாயகன் மட்டுமே என்று பதில் சொல்லி, தன்னை நம்பி வரும் ரசிகர்களை மிரளவிடாமல் பார்த்துக் கொள்கிறார். 


இந்த இரண்டு வருடங்களில் விஜய்சேதுபதிக்கான எதிர்பார்ப்புகள் ஏகத்துக்கும் அதிகமாகி, இப்போது அந்தரத்தில் நிற்கிறது. அடுத்துவரும் படங்களில், அவர் தன்னை நிரூபிக்கக் கடுமையாகப் போராட வேண்டியிருக்கும். இது அவருக்கு மட்டுமல்ல, அவரோடு பயணிக்கப்போகும் மற்ற நடிகர்களின் நிலையும் இதுதான்.
அப்போது விஜய்சேதுபதியை நோக்கி, தோல்விகளும் வரலாம். தென்மேற்குப் பருவக்காற்று படத்தில் நடிப்பதற்கு முன்பு, அவர் கண்ட தோல்விகள் வானிலை அறிவிப்புக்கு உட்படாத புயல்கள் தான். அதனைக் கடந்து வந்தவரை, இனி வரப்போகும் சூறாவளிகளும் சுழல்காற்றும் எந்த பாதிப்பையும் உண்டாக்காது. அதுபோல, மிகப்பெரிய வெற்றிகளும் சினிமாவையும் ரசிகர்களையும் பற்றிய அவரது அடிப்படை நம்பிக்கையை என்றும் தகர்க்காது.
ஆதலால் விஜய்சேதுபதிக்கு சொல்லிக் கொள்வது இதுதான். தன்னைச் சுற்றியுள்ள உலகத்தின் ஓட்டத்தோடு ஓடுபவர் நீங்கள். எங்கள் மனத்தில் என்றும் நிலைத்திருக்க, இதே வேகத்தோடு நீங்கள் தொடர்ந்து ஓடிக்கொண்டிருந்தாலே போதும்.. வேறென்ன சொல்ல.. குமுதா ஹேப்பி அண்ணாச்சி..
-உதய் பாடகலிங்கம்
uthay.padagalingam@gmail.com